Translate

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ΣΙΛΟΥΕΤΕΣ...

Σιλουέτες...

Η μοναξιά ενός ψαρά στο ηλιοβασίλεμα... Η χαρά ενός εφήβου που κάνει σκέιτμπορντ δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το άλογό του που καλπάζει περήφανα...δυο γενιές, που έρχονται σε αντίθεση η μια με την άλλη...εξέλιξη....

Πολλά πρόσωπα περνούν καθημερινά από τις ζωές μας. Άλλα μένουν μαζί μας για καιρό, άλλα είναι απλά περαστικά. Όλα όμως μας αγγίζουν κι αφήνουν το σημάδι τους στο μυαλό και την καρδιά μας. Κι όταν φύγουν και πάρουν πλέον τον δικό τους στο δρόμο, συνεχίζουν να έρχονται μερικές φορές στα όνειρά μας.....μόνο που εκεί, τα πρόσωπά τους είναι θολά, η φωνή τους πνιχτή, και το άγγιγμά τους ξένο, δεν μπορούμε να το νιώσουμε. Είμαστε τόσο κοντά τους, κι όμως τόσο μακριά...σαν δυο άνθρωποι που βρίσκονται στον ίδιο χώρο, κι όμως στέκονται απαθείς και δεν τολμούν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. Ακουμπούν ήρεμα σε νοητά στηρίγματα κοιτώντας το κενό. Και λίγο πριν έρθει το πρωί αρχίζουν να χάνονται στο σκοτάδι, να μοιάζουν με μαύρες σιλουέτες που ξεθωριάζουν στο πέρασμα του χρόνου και γίνονται αναμνήσεις που βουλιάζουν στη λήθη της ζωής...

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στη σελίδα μου στο facebook:
www.facebook.com/Eroditi.P.View











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου